Kanon W.A.B. Klasyki literatury w nowej, zachwycającej odsłonie
Wraz z nowym rokiem rusza nowa seria największych dzieł literatury polskiej i światowej w Wydawnictwie W.A.B – jej nazwa to Kanon W.A.B.
Kanon W.A.B. to nowa seria klasyki literatury, w której znajdziemy nieustannie odkrywane polskie i światowe dzieła, wciąż rezonujące z wyzwaniami współczesnego świata, przemawiające do emocji czytelnika, a jednocześnie stanowiące łącznik z przeszłością i naszym dziedzictwem. Kanon W.A.B. to książki, które możesz zabrać do torby i plecaka, czytać w drodze do pracy i w podróży. Miękka oprawa, przystępny format i doskonały design powodują, że w tym roku przeczytasz jeszcze więcej ponadczasowych dzieł. W serii znajdziesz zarówno uznane tłumaczenia, jak i nowe przekłady. Zapowiada się piękna czytelnicza przygoda!
Już 11 marca ukażą się pierwsze tytuły w serii. Będą to:
Franz Kafka „Proces”
tłum. Józefina Szelińska, Bruno Schulz
„Proces” to powieść uniwersalna, wielowarstwowa i wieloznaczna – tak bardzo, że jej interpretacje obejmują: obraz absurdu, surrealizmu, oniryzmu, krytykę totalitaryzmu, religijną alegorię czy też opowieść o odpowiedzialności za własne życie. Świat realny miesza się tu ze światem snów, ale tragedia jest już jak najbardziej prawdziwa.
Impulsem do napisania utworu miały być zerwane zaręczyny Kafki z narzeczoną. To genialne dzieło zostało wydane w 1925 roku, już po śmierci autora, przez jego przyjaciela Maksa Broda. Tłumaczenie na język polski, autorstwa Józefiny Szelińskiej, ukazało się w 1936 roku. Jego korekty dokonał Bruno Schulz i to wyłącznie pod jego nazwiskiem powieść ukazywała się przez wiele lat.
Fiodor Dostojewski „Białe noce. Gracz”
tłum. Władysław Broniewski
Proza Dostojewskiego stoi na pograniczu realności i wyobraźni, a przedstawione w tym zbiorze utwory łączy trud głównych bohaterów, którzy walczą z własnymi słabościami.
„Białe noce” to historia zakochanego marzyciela, samotnie przemierzającego ulice wielkiego miasta. Inna nieszczęśliwa istota, spotkana podczas białych nocy, opowiada mu swą historię, lecz w słuchaczu widzi jedynie pokrewną duszę. Bohater, mimo zmiany, która w nim zachodzi, ponosi klęskę miłosnych iluzji.
„Gracz” jest powieścią o arystokratach uwikłanych w hazard – nie tylko grają w kasynie, tracąc pieniądze, lecz także bawią się uczuciami najbliższych. Utwór miał być napisany zaledwie w miesiąc, a sam autor spłacił dzięki niemu swoje długi. Dostojewski był hazardzistą, ale to nie jedyny wątek autobiograficzny w utworze. Mimo niewielkich rozmiarów, powieść kryje także inne ciekawostki z życia autora.
Oscar Wilde „Portret Doriana Graya”
tłum. Maria Feldmanowa
Utwór irlandzkiego pisarza, wydany po raz pierwszy u schyłku epoki wiktoriańskiej, należy do światowego kanonu literatury pięknej i klasyfikowany jest jako powieść gotycka. Jest jednocześnie jedyną opublikowaną powieścią Wilde’a, który za jej sprawą zyskał miano dandysa pozbawionego moralności. Sam autor twierdził, że ma w sobie coś z Basila Hallwarda, Lorda Henry’ego Wottona i Doriana Graya – bohaterów utworu, w którym wyraził swój pogląd na sztukę.
Powieść porusza ponadczasowe tematy piękna, młodości i sztuki oraz moralności i konsumpcyjnego podejścia do życia.
To historia Doriana Graya, który za wszelką cenę pragnie pozostać młodym i przystojnym młodzieńcem, którego ujrzał we własnym portrecie.
Zofia Nałkowska „Granica”
Powieść Zofii Nałkowskiej jest świadectwem czasów, w których była tworzona – międzywojnia. W 1935, roku wydania utworu, Nałkowska była już postacią znaną w środowisku literackim i autorką poczytną. W „Granicy” porusza ważne problemy społeczne, między innymi temat aborcji. Początkowo powieść miała nosić tytuł „Schematy” i rzeczywiście jest w niej wiele odniesień do powielania negatywnych wzorców zachowań, często wywołanych presją społeczną.
Głównym bohaterem utworu jest młody Zenon Ziembiewicz – obserwujemy jego zmianę w człowieka, przejawiającego cechy, których wcześniej sam nienawidził. Zenon wyjeżdża do miasta, gdzie ma pobierać nauki. Tam poznaje uroczą Elżbietę o wyższym niż jego statusie majątkowym – znajomość tę przerywa wyjazd Zenona do Paryża. Gdy wraca, zakochuje się w córce kucharki. Mimo to postanawia oświadczyć się Elżbiecie. Tu zaczynają się problemy młodzieńca, którego wybory determinują nie tylko życie jego, lecz także bliskich mu osób.
„Granica” doczekała się dwóch ekranizacji: w roku 1938 i 1977.
Bruno Schulz „Sklepy cynamonowe”
Jedno z najoryginalniejszych dzieł literatury polskiej i debiut Schulza, który zyskał dzięki niemu natychmiastową sławę. Choć najczęściej podziwiamy za pozostawione przez niego utwory literackie, był on twórcą wszechstronnym – także malarzem i krytykiem.
„Sklepy cynamonowe” wyróżniają się niepowtarzalną formą, hipnotyzującym językiem oraz surrealistycznymi opisami, które skłaniają do refleksji o przemijającej rzeczywistości. Ten zbiór opowiadań jest doskonałym przykładem używania przez autora niezwykłych metafor, które charakteryzują całą jego twórczość.
Odnajdziemy tu wyjątkową panoramę społeczną małego miasteczka oraz jej mieszkańców, pokazaną z perspektywy młodego chłopaka i jego rodziny. Józef, główny bohater opowiadań, jest także ich narratorem, a opisywana przez niego rzeczywistość wydaje się wręcz surrealistyczna.
O kolejnych wydaniach będziemy informować na bieżąco.
[Artykuł sponsorowany]
TweetKategoria: premiery i zapowiedzi
