W Bolonii otwarto Bibliotekę Umberta Eco. Znalazło się w niej ponad 32 tysiące książek z domu pisarza
Dziesięć lat po śmierci autora „Imienia róży” w Bolonii otwarto Bibliotekę Eco. Gromadzi ona ponad 32 tysiące książek z domu i pracowni Umberta Eco w Mediolanie. Zbiory te po raz pierwszy zostały udostępnione publiczności.
Biblioteka mieści się w dobudowanym współcześnie skrzydle zabytkowego pałacu Poggich na terenie Uniwersytetu Bolońskiego. Miejsce to jest nieprzypadkowe, ponieważ to właśnie Bolonia i tamtejsza uczelnia odegrały fundamentalną rolę w karierze akademickiej Umberta Eco. Tam przez ponad 35 lat wykładał, kształcąc pokolenia studentów i przyszłych badaczy, dzięki czemu Uniwersytet Boloński stał się jednym z wiodących na świecie ośrodków badawczych w dziedzinie semiotyki i komunikacji.
Otwarta właśnie Biblioteka Eco to efekt współpracy ze spadkobiercami pisarza. Przekazali oni archiwum pisarza w darowiźnie państwu włoskiemu, zaś Ministerstwo Dziedzictwa Kulturowego wypożyczyło je na 90 lat Uniwersytetowi Bolońskiemu, a także udzieliło pożyczki umożliwiającej zagospodarowanie miejsca na kolekcję.
Eco był jednym z najbardziej znanych bibliofili na świecie. W bibliotece jego imienia znajduje się obecnie ponad 32 tysiące woluminów z domu i pracowni pisarza w Mediolanie. Książki te dają unikalny wgląd w szerokie zainteresowania naukowe i kulturowe autora „Imienia róży”: od filozofii średniowiecznej po semiotykę, od literatury po językoznawstwo, od kultury popularnej i komiksu po awangardę artystyczną. Eco miał też obszerny dział poświęcony kabale, magii, alchemii, okultyzmowi i teoriom spiskowym – do tych tematów powracał w swoich esejach i powieściach, takich jak „Wahadło Foucaulta ” i „Cmentarz w Pradze”.
Chcąc zachować pierwotną organizację kolekcji, przed przeniesieniem zbiorów z Mediolanu do Bolonii dokonano szczegółowej dokumentacji domowej biblioteki pisarza. Każda półka została zmapowana, żeby zarejestrować położenie danego tomu, a także podział tematyczny oraz według autorów i dyscyplin. Warto nadmienić, ze Eco układał książki według „zasady dobrego sąsiedztwa” sformułowanej przez niemieckiego historyka sztuki Aby’ego Warburga. Zakładała ona taki sposób trzymania książek na półkach, by podczas przeglądania konkretnej tematyki przyciągały nas tytuły znajdujące się powyżej lub poniżej, które mogą rozszerzyć badania lub prowadzić do nieoczekiwanych odkryć.
Biblioteka Eco zajmuje kilka sal tematycznych, które odwzorowują układ pierwotnej kolekcji. Przykładowo w jednym z pomieszczeń znajduje się literatura włoska, francuska, anglojęzyczna, niemiecka, środkowoeuropejska, słowiańska, latynoamerykańska i inne ułożone chronologicznie. Przeglądając półki w poziomie, możemy poznawać dzieła diachronicznie, na przykład literaturę angielską od legend arturiańskich do T.S. Eliota czy literaturę francuską od pieśni bretońskich do symbolistów i surrealistów. Z kolei przeglądnie półek w pionie pozwala poznawać dzieła synchronicznie, czyli śledzić, które książki powstały w różnych krajach w jednym okresie historycznym.
Na półkach można też znaleźć ponad 2 tysiące woluminów napisanych lub zredagowanych przez Eco w różnych edycjach i tłumaczeniach, a także około 600 książek poświęconych pisarzowi, w tym prace licencjackie, magisterskie i doktorskie. Jest również kompletna kolekcja pisma „Linus”, którego współzałożycielem w 1965 roku był Eco. Badaczy twórczości autora „Imienia róży” z pewnością zaciekawią egzemplarze robocze jego dzieł z naniesionymi odręcznie poprawkami.
Biblioteka Eco będzie dostępna do konsultacji i zwiedzania z przewodnikiem po wcześniejszej rezerwacji. Uniwersytet Boloński zapowiada, że zbiory zostaną jeszcze poszerzona o książki z wiejskiej posiadłości pisarza w Monte Cerignone.
[am]
fot. i źródło: Università di Bologna
Kategoria: newsy
