Przypadkowe odkrycie pozwoliło zlokalizować, gdzie znajdował się londyński dom Williama Szekspira

Przypadkowe odkrycie w Archiwach Londyńskich rzuciło nowe światło na życie Williama Szekspira w Londynie. Po raz pierwszy udało się ustalić dokładną lokalizację, a także wielkość i kształt domu, który Wielki Bard posiadał w stolicy Anglii.

Historycy od dawna wiedzieli, że Szekspir kupił 10 marca 1613 roku dom w Londynie. Dokładna lokalizacja nieruchomości pozostawała jednak zagadką, znano jedynie orientacyjne położenie. Jak głosi ciemnoniebieska tablica pamiątkowa umieszczona na niepozornym XIX-wiecznym budynku przy ul. St Andrew’s Hill 5, budynek znajdował się „w pobliżu” tego miejsca. Panowało też przekonanie, że w londyńskim domu Szekspir nie bywał. Wkrótce po zakupie miał zakończyć karierę teatralną i wrócić do Stratford-upon-Avon. Jak się jednak okazuje, mógł spędzać w Londynie więcej czasu, niż wcześniej sądzono.

Szekspirolożka prof. Lucy Munro z King’s College London, szukając w Archiwach Londyńskich materiałów do dużego projektu poświęconego stołecznym teatrom, natknęła się na dokumenty, które dostarczyły nowych informacji na temat zagadki intrygującej badaczy od lat.

Pierwszy z dokumentów to plan części dzielnicy Blackfriars sporządzony w 1668 roku, dwa lata po wielkim pożarze Londynu. Potwierdza on precyzyjnie lokalizację i wielkość domu Szekspira. Jak się przekonano, nieruchomość nie znajdowała się „w pobliżu” wspomnianego już XIX-wiecznego budynku przy ul. St Andrew’s Hill 5, na którym wisi tablica, ale… dokładnie w tym miejscu. Z papierów wynika, że był to okazały budynek w kształcie litery L, ale wewnętrzny układ pomieszczeń nie jest znany. Część posiadłości nie pojawia się na planie po pożarze, ponieważ nie miała fundamentów, ale obiekt był na tyle duży, że do 1645 roku podzielono go na dwa domy.

Nieruchomość znajdowała się w obrębie XIII-wiecznego klasztoru dominikanów, który został przebudowany na cele świeckie. Z okien domu rozciągał się widok na dawne budynki klasztorne, a po sąsiedzku działała najprawdopodobniej tawerna pod „Znakiem Koguta”. Po kasacie klasztoru w okolicy zamieszkało wielu arystokratów i wysokiej rangi urzędników dworskich. Potem prestiż dzielnicy trochę podupadł – można powiedzieć, że doszło do tego między innymi przez takich ludzi jak Szekspir. Wielu prominentnych mieszkańców protestowało przeciwko teatrom, ponieważ postrzegali je jako „uciążliwość publiczną”.

Informacji na temat życia Szekspira w tym okresie mamy niewiele, ale dokument podrzuca pewne tropy. Niektórzy uważali, że Wielki Bard kupił londyński dom jedynie jako inwestycję, a nie po to, żeby w nim mieszkać. Istnieją jednak wskazówki, że ta teoria może być błędna. Prof. Lucy Munro zauważa, że gdyby chodziło jedynie o inwestycję, Szekspir mógłby nabyć nieruchomość w dowolnym miejscu Londynu, tymczasem on wybrał dom znajdujący się dosłownie kilka minut spacerem od Teatru Blackfriars, którego był współwłaścicielem.

Wiadomo, że Szekspir wspólnie z Johnem Fletcherem napisał pod koniec 1613 roku sztukę „Dwóch szlachetnych krewnych”. Skoro londyński dom był dość okazały, można przypuszczać, że to i inne ostatnie dzieła częściowo lub w całości powstały właśnie w tym miejscu. Wiadomo też, że Szekspir odwiedził Londyn w listopadzie 1614 roku. „Czyż nie jest prawdopodobne, że zatrzymał się we własnym domu?” – pyta prof. Munro.

Pozostałe dwa odkryte dokumenty dotyczą sprzedaży posiadłości przez wnuczkę Szekspira, Elizabeth Barnard. Po raz pierwszy dowiedziano się, jak i kiedy posiadłość wyszła z rąk potomków Wielkiego Barda oraz za jaką cenę została sprzedana. Dom znalazł nowego nabywcę w 1665 roku, a zaledwie rok później spłonął doszczętnie w wielkim pożarze Londynu, podobnie jak wiele innych budynków w mieście.

Obecnie okolica, w której znajdował się dom Szekspira, jest częścią dzielnicy finansowej Londynu. W pobliżu zachowało się zaledwie kilka pozostałości po mieście z czasów Szekspira, w tym fragmenty średniowiecznego muru. Budynek stojący aktualnie w miejscu domu dramaturga w ostatnim stuleciu zajmowały m.in.: firma drukarska, hurtownia dywanów, a ostatnio rzeczoznawcy majątkowi czy zarządcy inwestycji.

[am]

Tweet

Tematy: Londyn, nieruchomości, poezja i dramat, William Szekspir

Kategoria: newsy