Nie żyje poetka i prozaiczka Joanna Dziwak
W wieku 40 lat zmarła Joanna Dziwak, poetka, prozaiczka, założycielka fanpage’ów „Hipsterski Maoizm” i „Nowoczesny Maoizm”. Pomimo dorobku literackiego najbardziej znana była jako autorka memów w ironiczny sposób komentujących życie polityczne w Polsce. Swoje zainteresowanie kulturą internetu przeniosła też na grunt prozy.
Joanna Dziwak urodziła się w Dęblinie w 1986 roku. Liceum ukończyła w Puławach, po czym studiowała filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (tytuł pracy magisterskiej: „Kobieta w filozofii Simone de Beauvoir – egzystencja i kultura”). W międzyczasie publikowała wiersze – po debiucie na łamach „Akcentu” w 2005 roku jej poezja była także obecna na łamach m.in. „Czasu Kultury”, „Twórczości”, „Odry” i „Toposu”. W 2010 roku premiery doczekał się jej pierwszy i jedyny tomik „sturm & drang” (wyd. Zeszyty Poetyckie). „Jest wyrazisty, jest mocny (jak tytułowa burza i napór), opowiada wreszcie pewną historię o dojrzewaniu, w którą się wierzy i która nie jest opowieścią pensjonarki, a jest zarazem opowieścią o świecie, o zderzeniu z nim, o języku wreszcie, możliwościach, które daje, i pułapkach, które zastawia” – chwalił debiutancki zbiór Bohdan Zadura.
Wiosną 2012 roku Joanna Dziwak założyła Facebookową stronę „Hipsterski Maoizm”, komentującą bieżące wydarzenia polityczne za pomocą memów, głównie zdjęć znanych polityków opatrzonych ironicznymi komentarzami. W grudniu 2015 roku, kiedy liczba obserwujących przekraczała 100 tysięcy osób, fanpejdż ogłosił zakończenie działalności. „Współtworzyłam tę stronę z ekipą, z którą współpraca przestała się układać” – wyjaśniała wówczas Dziwak w rozmowie z dziennikarzem magazynu „Plus Minus”. „To są ludzie związani z bardzo określonym, lewicowym środowiskiem politycznym. W pewnym momencie przestaliśmy się dogadywać i tyle. Na przykład ja przyjęłam zaproszenie do Dzień Dobry TVN, a dla nich to było nie do przyjęcia”. Niedługo później poetka podjęła kontynuację zaczętego dzieła za sprawą nowej strony, „Nowoczesny Maoizm”.
W 2014 roku nakładem oficyny Ha!art i przy wsparciu kampanii crowdfundingowej Joanna Dziwak opublikowała książkę prozatorską „Gry losowe”. „Ta proza nie jest kolejnym manifestem żadnego pokolenia” – przekonywała wówczas. „Nie jest też ekshibicjonistycznym pamiętnikiem, dziennikiem i prawdopodobnie nie porusza najważniejszych, społecznych problemów. Jest za to efektem podglądania i podsłuchiwania. Podglądam i podsłuchuję to, o czym nie pisze się pogrubioną czcionką i z wyłączonym Caps Lockiem”.
O śmierci Dziwak poinformował na Facebooku poeta Marcin Orliński. Dziennikarz i wydawca Aleksy Uchański skomentował jej odejście, pisząc: „Jej talent nie podlega dyskusji, czytałem jej świetne wiersze i powieść. A kiedy chciało jej się spróbować robienia memów, stworzyła 'Hipsterski Maoizm’, stronę o niewątpliwie historycznym znaczeniu. Kochała politykę i żyła nią. Nigdy nie opuszczało jej poczucie humoru, a miała wybitne. Od kilku lat walczyła z ciężkimi chorobami, ale nie chciała nas epatować swoim cierpieniem. Zamiast tego wolała lekki humor i piękne zdjęcia”.
[sr]
fot. Joanna Dziwak/Facebook
Kategoria: newsy
