Nie żyje pisarz Didier Decoin, były przewodniczący Akademii Goncourtów

W wieku 81 lat zmarł Didier Decoin, laureat Nagrody Goncourtów z 1977 roku i były przewodniczący Akademii Goncourtów przyznającej to najważniejsze francuskie wyróżnienie literackie. Jak przekazał jego syn, Julien Decoin, od kilku lat chorował na raka.
Didier Decoin urodził się 13 marca 1945 roku jako syn Henriego Decoina (1890–1969), jednego z czołowych reżyserów filmowych powojennej Francji. Dorastał w cieniu słynnego ojca, a swoje doświadczenia z tego okresu opisał w książce wspomnieniowej, która ukazała się w 2006 roku pod tytułem „Henri ou Henry”.
Po ukończeniu szkoły średniej w połowie lat 60. postanowił rozpocząć pracę i został dziennikarzem prasowym. Dołączył do redakcji „France-Soir”, gdzie odpowiadał za dział kryminalny i informacje o wypadkach. Potem publikował w kilku innych gazetach, m.in. w „Le Figaro” i „Les Nouvelles littéraires”.
Zafascynowany literaturą już w wieku 21 lat zadebiutował jako powieściopisarz książką „Le Procès à l’amour” (z fr. „Proces miłości”). Jedenaście lat później książka „John Piekło”, opowiadająca o miłości indiańskiego czyściciela szyb do młodej niewidomej socjolożki i urbanistki, przyniosła mu najważniejszą francuską nagrodę, Prix Goncourt. Wygraną postrzegał jako ponowne narodziny. „Żadne z pytań dziennikarzy nie dotyczyło mojego ojca. Sam sobie wyrobiłem reputację” – powiedział po latach w wywiadzie dla „Le Monde”.
W sumie opublikował około 30 powieści, w tym „Pokojówkę z Titanica” z 1991 roku, którą kilka lat później przeniósł na ekran hiszpański reżyser Bigas Luna. Ostatnia powieść Decoina, „Maypops”, ukazała się w kwietniu 2026 roku, a jej fabuła skupiała się na sprawie George’a Stinneya, młodego czarnoskórego Amerykanina, który w 1944 roku został skazany bez dowodów i stracony.
Chcąc cieszyć się jako pisarz niezależnością, podejmował się dodatkowej pracy jako scenarzysta filmowy i telewizyjny. Był autorem cenionych miniseriali historycznych, m.in. adaptacji „Hrabiego Monte Cristo” (1998) i „Nędzników” (2000) oraz „Napoleona” (2002). Współpracował z takimi reżyserami jak Marcel Carné, Robert Enrico, Henri Verneuil i Maroun Bagdadi.
W 1995 roku został wybrany do Akademii Goncourtów, gdzie pełnił funkcję sekretarza, a od 2020 do 2024 roku był przewodniczącym tego gremium. To pod jego kierunkiem Nagrodę Goncourtów otrzymali m.in. Brigitte Giraud i Jean-Baptiste Andrea. W latach 1997-2006 pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Przyjaciół Aleksandra Dumasa i odegrał znaczącą rolę w zabieganiu o pochówek Dumasa w Panteonie.
Didier Decoin zmarł w środę, 5 sierpnia, w szpitalu w Villejuif. Jego syn poinformował, że zostanie pochowany „twarzą do morza, które tak bardzo kochał”, w Auderville, miasteczku na Przylądku la Hague. Kupił tam przed laty dom dzięki sukcesowi odniesionemu po zdobyciu Nagrody Goncourtów.
[am]
fot. Lionel Allorge/Wikimedia Commons
Kategoria: newsy











