Marlena Niemiec zdobyła Nagrodę im. Wisławy Szymborskiej za najlepszy tom poetycki 2025 roku
Marlena Niemiec została laureatką XIV edycji Nagrody im. Wisławy Szymborskiej. Jurorzy uznali jej tom „Skroń” (wyd. Convivo) najlepszą książką poetycką opublikowaną w 2025 roku. Autorka otrzymała statuetkę oraz czek na 100 tysięcy złotych.
„W tym roku doceniamy dojrzałość mierzenia się z niedoskonałością sztuki poetyckiej, zuchwałość odkrywania, że 'upadek to forma siły, która wniknęła w podłoże’, umiejętność odzyskiwania słów spisanych na straty, gotowość odpuszczania i zdolność wyśpiewywania pochwał dla drobin, kruszyn i przeczuć koniecznych kresów. Laureatką XIV edycji Nagrody im. Wisławy Szymborskiej zostaje Marlena Niemiec, autorka tomu 'Skroń'” – ogłosiła podczas gali Anna Marchewka, członkini kapituły nagrody.
„W poezji Marleny Niemiec jest energia płynąca z wersu do wersu, ze strofy do strofy. Te wiersze mają w sobie dużą moc. To samo wyrażenie może zyskiwać w niej odmienny kształt – na przykład 'to cichym śmiechem’. Poezja Niemiec jest żywa i rytmiczna: 'Słowo ręczność istnieje”, i bardzo mnie to cieszy” – mówił wcześniej o książce Marleny Niemiec juror Mark Tardi.
Marlena Niemiec odebrała statuetkę i czek na 100 tysięcy złotych z rąk Michała Rusinka, prezesa zarządu Fundacji Wisławy Szymborskiej, oraz Janusza Hellera z Ergo Hestii.
„To dla mnie ogromne wyróżnienie i wielki zaszczyt móc zostać laureatką Nagrody im. Wisławy Szymborskiej. Bardzo dziękuję za tę piękną laudację i docenienie mojej książki przez jury. Bardzo się też cieszę, że ktoś tam czasami nawet ją czyta, bo słyszałam o istnieniu takich osób. Dziękuję mojej wydawczyni, Annie Matysiak, dziękuję redaktorce tomu, Joannie Mueller. Dziękuję moim bliskim i przyjaciołom, którzy wspierają mnie w pisaniu” – mówiła Marlena Niemiec.
Wyróżnienia finansowe w wysokości 8 tysięcy złotych trafiły do wszystkich pozostałych poetów, którzy zostali nominowani w tym roku do Nagrody im. Wisławy Szymborskiej. Byli to: Zofia Bałdyga, Jerzy Jarniewicz, Maria Kwiecień i Agata Puwalska.
Ogłoszenie werdyktu nastąpiło podczas uroczystej gali, która odbyła się poniedziałek, 29 czerwca, w Teatrze Bagatela w Krakowie, w ramach Festiwalu Miłosza. W trakcie wydarzenia wręczona została również nagroda za najlepsze tłumaczenie tomu poetyckiego na język polski. Jest ona przyznawana co dwa lata. Tegorocznymi laureatami za tłumaczenie wydane w latach 2024-2025 zostali chilijski poeta Raúl Zurita i Marta Eloy Cichocka za tom „Zurita” (wyd. Lokator).
„Raúl Zurita to jeden z najważniejszych współczesnych poetów Ameryki Południowej. Teraz dzięki Marcie Eloy Cichockiej poznali go również polscy czytelnicy. Monumentalny, trzyczęściowy poemat 'Zurita’ w jej mistrzowskim tłumaczeniu (…) jest, imponującą skalą i radykalnością, poetycką reminiscencją zdarzeń, które miały miejsce w Chile od wojskowego zamachu stanu 11 września 1973 roku, a także próbą przepracowania historycznych doświadczeń narodu chilijskiego, który przez 17 lat żył w okrutnym i bezwzględnym dla przeciwników politycznych reżimie Augusta Pinocheta” – mówiła członkini kapituły Elżbieta Winiecka.
„Ten tom to dzieło wielopłaszczyznowe, wielowątkowe i różnorodne; swoiste opus magnum, w którym historia i geografia Chile, a także cała skala ludzkich doświadczeń oraz towarzyszących im uczuć, rozpiętych między nienawiścią a żarliwym pragnieniem miłości, znajdują odzwierciedlenie w języku poezji, jej rytmie, falowaniu podporządkowanym rytmowi emocji i odgłosów cierpienia, współbrzmiących z rytmem i rykiem fal oceanu rozbijających się o klify chilijskiego wybrzeża. 'Zurita’ rejestruje także osobiste, biograficzne przeżycia autora, który sam doświadczył okrucieństwa reżimu, a przede wszystkim był świadkiem piekła zgotowanego jego współrodakom przez okrutną wojskową juntę. W swoich wierszach wielokrotnie oddaje głos innym postaciom, których perspektywy składają się na przejmujący zapis tego, co z jednostką i społeczeństwem zrobiła okrutna władza” – dodała.
Była to już XIV edycja Nagrody im. Wisławy Szymborskiej. W poprzednich latach statuetki otrzymali: Krystyna Dąbrowska za „Białe krzesła” i Łukasz Jarosz za „Pełną krew” (2013), Julia Hartwig za tom „Zapisane” (2014), Roman Honet za „świat był mój” i Jacek Podsiadło za tom „Przez sen” (2015), Jakub Kornhauser za „Drożdżownię” i Uroš Zupan za „Niespieszną żeglugę w tłum. Katariny Šalamun-Biedrzyckiej i Miłosza Biedrzyckiego (2016), Marcin Sendecki za tom „W” (2017), Julia Fiedorczuk za „Psalmy” i Linn Hansén za tom „Przejdź do historii” w tłum. Justyny Czechowskiej (2018), Marta Podgórnik za „Mordercze ballady” (2019), Anna Adamowicz za „Animalię” i Genowefa Jakubowska-Fijałkowska za „Rośliny mięsożerne” (2021), Małgorzata Lebda za „Mer de Glace” i Wojciech Charchalis za przekład wierszy zawartych w tomie „Heteronimy. Utwory wybrane” Fernanda Pessoi (2022), Tomasz Różycki za „Rękę pszczelarza” (2023), Magdalena Bielska za „Poradnik dla niedawno zmarłych” i Maciej Topolski za przekład „Autobiografii czerwonego” Anne Carson (2024) oraz Antonina Tosiek za tom „żertwy” (2025).
Organizatorem konkursu jest Fundacja Wisławy Szymborskiej. Wyboru nominowanych i laureatów dokonała kapituła w składzie: Đurđica Čilić (Chorwacja), Paweł Mackiewicz (Polska), Anna Marchewka (Polska), Magdalena Rabizo-Birek (Polska), Mark Tardi (USA), Elżbieta Winiecka (Polska) i Jurij Zawadski (Ukraina). Funkcję sekretarz nagrody pełniła Joanna Bociąg.
Poniżej możecie obejrzeć zapis uroczystości, podczas której wręczono nagrodę:
[emd]
TweetKategoria: newsy
