Macierzyństwo niejedną ma postać – recenzja książki „Jedyna córka” Guadalupe Nettel
Historia przedstawiona w „Jedynej córce” Guadalupe Nettel – nawet jeżeli nie wydarza się codziennie – jest równie uniwersalna, co opowiedziana z urzekającą życzliwością, humanizmem i inteligencją.
Literacka niesamowitość w graficznej formie – recenzja komiksu „Błonia tajemnicy” na podstawie opowiadań Stefana Grabińskiego
Ambitny projekt autorstwa Mateusza Wiśniewskiego to nie lada gratka dla miłośników nieoczywistej grozy. „Błonia tajemnicy” nie tyle bowiem adaptują prozę Stefana Grabińskiego, co świadomie ją przekształcają, by wybrzmiała na nowo.
Życie i cała reszta – recenzja filmu „Wiosna Juliette”
„Wiosna Juliette” to film francuski, ale równie dobrze mógłby być czeski, na przykład takiego Jana Svěráka. To nieśpieszna opowieść o zwyczajnych ludziach, codziennych troskach i małych radościach, jakiej nie powstydziliby się nasi południowi sąsiedzi.
Raport z końca świata – recenzja książki „Illuminae” Amie Kaufman i Jaya Kristoffa
Planeta w ogniu, zbuntowana sztuczna inteligencja i dwoje nastolatków zmuszonych do odnalezienia się w sytuacji, w której jeden kryzys napędza następny. „Illuminae” łączy spaceoperowy rozmach z emocjonalnym ładunkiem i formalną brawurą, jakiej próżno szukać gdzie indziej.
Pisarski kryminał – recenzja filmu „Punkty zwrotne” Davida Marquésa
Istnieje wąska grupa filmów, jak „Przypadek Harolda Cricka” czy „Między wierszami”, które wprawdzie nie są ekranizacjami, ale mówią nam o rynku literackim czy warsztacie pisania więcej niż niejedna książka. Chlubne miejsce na tej liście mogą zająć „Punkty zwrotne” w reżyserii Davida Marquésa.
Morderczy kodeks – recenzja książki „Nie wymiękaj” Stephena Kinga
W „Nie wymiękaj” Stephen King porzuca nadprzyrodzoną grozę na rzecz mroku czającego się w ludzkich sercach. To gęsty thriller o zemście, winie i odwadze, który zamiast prostych odpowiedzi oferuje niewygodne pytania.
Po oddech do ogrodu – recenzja książki „Ogród poza czasem” Olivii Laing
W „Ogrodzie poza czasem” życie dudni biologicznością. Pośród rozkwitających hortensji, imponujących juk, kandelabrów dzwonkowatych kwiatów i rabat oczaru wirginijskiego rozgrywa się słodko-gorzka opowieść Olivii Laing.
Intymna apokalipsa – recenzja powieści ilustrowanej „Zapomniany horyzont. The Electric State” Simona Stålenhaga
Cywilizacja dobiegła końca, ale ktoś wciąż uparcie stawia krok za krokiem. „Zapomniany horyzont” Simona Stålenhaga to emocjonalna podróż przez zgliszcza świata, który kiedyś należał do człowieka. Opowieść ilustrowana, która więcej pokazuje, niż mówi – i zostaje w głowie na długo.
Obcy pod kopułą – recenzja książki „Żądlak” Roberta McCammona
Znana wcześniej w Polsce pod tytułem „Stinger”, nominowana w 1988 roku do Nagrody Brama Stokera powieść „Żądlak” łączy w sobie horror, science fiction i wątki obyczajowe. Innymi słowy, to esencja tego, z czego Robert McCammon jest najbardziej znany.
Matka nie odchodzi – recenzja książki „Jak być jednym i drugim” Ali Smith
To książka pełna symetrii, odwróconych i zniekształconych odbić. A do tego z piękna fotografią Jean-Marie Périera na okładce. Dla kogo? Dla łowców wzruszeń, dla tych którzy zachodzą w głowę, czy podczas żałoby można się śmiać, i dla tych, którzy zastanawiają się, co może po nas pozostać.
Nasza niszczycielska natura – recenzja książki „Niezwyciężony” Stanisława Lema
Zasługi Stanisława Lema nie tylko dla rodzimej, ale i światowej literatury science fiction trudno zliczyć, a ponadczasowość jego twórczości znajduje wyraz w licznych, powstających rokrocznie projektach inspirowanych jego dziełami. Tak jest chociażby z „Niezwyciężonym”.
W kajdanach romantycznej przygody – recenzja książki „James” Percivala Everetta
„James” Percivala Everetta stoi w ciekawym rozkroku między powieścią łotrzykowską – nastawioną na przygodę, nagłe zwroty akcji i awanturniczy klimat zaczerpnięte z oryginału Twaina – a próbą oddania koszmaru czasów niewolnictwa, które doprowadziły do wybuchu wojny secesyjnej.
Bez spojrzenia przez kolonialny monokl – recenzja książki „Własnymi ciałami mierzymy tę ziemię” Tsering Yangzom Lamy
„Własnymi ciałami mierzymy tę ziemię” Tsering Yangzom Lamy to napisana z wielkim wyczuciem powieść o rodzinie, kulturze i duchowości, odkrywanych na nowo w momencie wielkiej próby.
Ta sieć łączy nas wszystkich – recenzja książki „Dzieci jednej Pajęczycy” Olgi Niziołek
Świat bez szans na ratunek, deliryczne religijne wizje wieszczące zmianę w dotychczasowym układzie sił i bohaterowie, którzy próbują odnaleźć swoją tożsamość. W „Dzieciach jednej Pajęczycy” Olgi Niziołek trudno o rzeczy poddające się jednoznacznej interpretacji, ale to zdecydowanie zaleta tego powieściowego debiutu.
Abstynencja od zabijania – recenzja książki „Anonimowi skrytobójcy” Roba Harta
Zastanawialiście się, jak wyglądałoby powieściowe połączenie brutalności i dynamiki rodem z „Johna Wicka” z podszytą celną ironią i sarkazmem narracją w stylu „Marsjanina” Andy’ego Weira? Rob Hart ma dla was odpowiedź i gwarantuje, że przy jej poznawaniu będziecie się świetnie bawić.
W gardle śnieg, na powiekach błoto – recenzja książki „Lekcje greki” Han Kang
„Lekcje greki” Han Kang to proza, której sensualność opiera się na gorączkowych próbach uchwycenia piękna i okrucieństwa świata, zanim stanie się on niedostępny dla zmysłów.
Zderzenie kultur, rozdzielenie światów – recenzja komiksu „Czarne serce” Łukasza Godlewskiego
„Czarne serce” to wśród polskich komiksów tytuł niecodzienny, choćby ze względu na wybór fabularnych lokalizacji leżących daleko poza granicami naszej ojczyzny. Jak widać, autorska odwaga popłaca i dzięki temu dostaliśmy opowieść będącą efektowną rozrywką dla myślących czytelników.
Śmierć dopadnie nas wszystkich – recenzja filmu „Małpa” Osgooda Perkinsa na podstawie opowiadania Stephena Kinga
Jeżeli przy filmie grozy spotykają się takie tuzy gatunku, jak James Wan, Osgood Perkins i Stephen King, szansa na to, że widz będzie wychodził z kinowej sali zadowolony, zdecydowanie wzrasta. Czy w przypadku „Małpy” rzeczywiście tak jest?
Na granicy sennego koszmaru – recenzja komiksu „Smoła” Piotra Marca
Napisać, że „Smoła” jest dziełem nietypowym, zakrawałoby na truizm. Komiksowi, który stanowi połączenie psychologicznego dramatu, horroru i surrealistycznych wizji, z pewnością nie po drodze jest z głównym nurtem opowieści graficznych.
Miłosne roszady – recenzja książki „Intermezzo” Sally Rooney
Naturalne dialogi pełne urwanych zdań i myśli, cytaty uszlachetniające dość prostą historię, stylizacja językowa odróżniająca od siebie narracje poszczególnych bohaterów – wszystko to sprawia, że „Intermezzo” z pewnością jest literaturą energetycznie napisaną, dobrze wymyśloną i konsekwentnie poprowadzoną.
