banner ad

Wybitny witkacolog profesor Janusz Degler laureatem Nagrody Wielkiego Redaktora

7 sierpnia 2020

W czwartek wieczorem podczas Festiwalu Stolica Języka Polskiego w Szczebrzeszynie odbyło się wręczenie Nagrody Wielkiego Redaktora. Wyróżnienie otrzymał prof. Janusz Degler ? wybitny edytor i redaktor, literaturoznawca, historyk teatru, przewodniczący komitetu redakcyjnego wydania „Dzieł zebranych” Stanisława Ignacego Witkiewicza.

„Dzięki panu wiemy, co Witkacy napisał, o czym pomyślał, co robił, kim był i kim się otaczał. Jest pan strażnikiem jego pamięci, wytrwałym komentatorem, duchem ożywicielem wszystkiego, co z Witkacym jest związane. Jeśli naprawdę istnieje witkacologia, to nie ma w tej nauce nikogo ważniejszego i bardziej zasłużonego od pana. Pan tę dziedzinę twórczego namysłu powołał, pan nią kieruje i dba, aby nie zabrakło w niej intelektualnego paliwa i nowych rąk do pracy. Jest pan też depozytariuszem pamięci o tych, którzy obok pana latami zabiegali o dzieło Stanisława Ignacego Witkiewicza. A były to postaci wybitne i każda zasługuje na Nagrodę Wielkiego Redaktora: Konstanty Puzyna, Anna Micińska, Jan Błoński. To dzięki panu ich głos nadal jest słyszalny. Jest pan też jednym z twórców polskiej teatrologii. Przyjaźnił się pan i współpracował z historykami teatru, którzy uczynili z tej dyscypliny prawdziwą sztukę, także sztukę pisania i myślenia, ze Zbigniewem Raszewskim na czele” ? powiedział podczas laudacji Marek Zagańczyk.

Nagroda Wielkiego Redaktora przyznawana na Festiwalu Stolica Języka Polskiego powstała jako wyraz uznania dla redaktorów wydawniczych. To pierwsze wyróżnienie honorujące ten ważny i trudny zawód. Najlepsi redaktorzy są bardzo szanowani, a czasem wielbieni przez pisarzy. Wybitni redaktorzy to najbardziej zaufani przyjaciele autorów, którzy bywają ich sekretnymi powiernikami. Razem z nimi przeżywają rozterki, wahania, wspierają ich w trudnych momentach i pracują nad ostateczną wersją dzieła. Bycie Wielkim Redaktorem to nie tylko zawód, to także pasja i misja realizowana z wielką skromnością, a nagroda przyznawana jest za całokształt pracy.

„Patrząc na piętrzące się tomy zredagowanych przez pana pism zastanawiam się, ile trzeba mieć w sobie uporu, dociekliwości i miłości do bohatera swoich prac, aby oddać mu tak wiele z siebie, z własnego życia. Czasami nawet, mam do Witkacego (bo to głównie o niego tu chodzi) pretensje, że wziął od pana za dużo, ale szybko się reflektuję i widzę, że to, co pan zrobił, dawno już wykroczyło poza edytorską opiekę nad dziełem i jest czystym tworzeniem, ‚umytą duszą w czystej formie'” ? dodał w laudacji Zagańczyk.

Prof. Janusz Degler jest nie tylko redaktorem, ale też edytorem. „W pana przypadku obie te aktywności doskonale się ze sobą łączą, bo jest pan edytorem i redaktorem w jednej osobie, a więc kimś, kto przemawia niejako w zastępstwie autora, dba o wierność literze jego twórczości, komentuje to, co w niej zawikłane, a jednocześnie jest kimś, kto przygotowując dzieło do druku nadaje edycji pewien określony porządek i konsekwencję. Takie współistnienie ról, taka wielowymiarowość zdarza się niezwykle rzadko” ? podkreślił Marek Zagańczyk.

O wyborze laureata zdecydowała kapituła w składzie: Justyna Sobolewska, Grzegorz Gauden, Piotr Duda, Tomasz Kopoczyński, Tomasz Pańczyk, Michał Rusinek oraz Marek Zagańczyk. Prof. Degler jest trzecim laureatem nagrody. W 2019 roku tytuł otrzymała Małgorzata Szczurek, zaś rok wcześniej ? Marianna Sokołowska.

[am]
fot. Wojciech Lembryk

Tagi: , , , ,

Kategoria: newsy